Yekə-yekə danışmayın!

İmtahanlara fasilə, bloga davam... :)

Üç gün dalbadal bir-birindən çətin :) imtahanları verdikdən sonra bloga geri qayıtmaq olar. Başlığı oxuyub inciməmisiz ümid edirəm ki. Allah eləməsin sizi nəzərdə tutum. Şirkətlərləyəm. İndi hər şey aydın olacaq.

Bu ideya mənə necə gəldi onu deyim əvvələn. 3 gün öncə bir fokus qrupda iştirakçı oldum. Cevahir haqda da söhbət açıldı. Açığı daha öncə də bloga yazdığım yazıfasondan da hiss etmək olar ki, Cevahiri bəyənmişəm. Həm çox böyükdü, həm hər şey var, həm super düzənlənibdi, həm... həm... həm də... Təbii ki, əksik cəhətləri yox deyil. Amma fokus qrupdakı qədər kəskin tənqidlərə layiq olduğunu heç cür qəbul edə bilmərəm. Nəysə bu qalsın sonraya. Amma bir tənqid var idi ki, mən də razılaşdım və hətta o qədər mənimsədim ki, indi oxuduğunuz sətirlər peyda oldu.

Məsələ də o idi ki, Türkiyənin bəlkə də ən mərkəzi 3-4 nöqtəsindən birində 9 stadion böyüklüyündə yeri tutan Cevahir açılmadan əvvəl bütün ölkəni hay-haray bürümşdü: “Avropanın ən böyük, dünyanın ikinci AVM`i”. Hələ başqa başqa təmtəraqlı ifadələr. Üstəlik inşaat müddətində də sahəni çevrələyən çəpərlər yanında keçənlərə “gözlə açılım gözün kəllənə çıxacaq” deyirmiş.

Dünyanın ən böyük işləməyən saatı

Nəticədə fakt fakt olaraq qaldı – Cevahir Avropanın ən böyük AVMsi olaraq açıldı. Açılış da nə açılış... Amma ilk gün şokundan sonra aydın oldu ki, Cevahir o təmtəraqlı ifadələrin yanında “cılız bir div” olaraq göründü. Xarici görünüş nə inşaatçı ailəyə, nə Avropanın ikinci ən böyük AVMsinə, nə də hədəflənən kütləyə yaraşmadı. Çox bəsit və zövqsüzdü. Dünyanın ən böyük saatını ayaqüstə görmək üçün başla bədən perpendikulyar hal almasa olmur. Çünkü o div binanın tavanına vurulub. Üstəlik də onu görəndən sonra (min bir əziyətlə) “Dünyanın işləyən ən böyük saatı”nı axtarıram. Çünkü ağ fonda ağ rəqəmlərlə mənasız bir şey düzəldilməsi azmış kimi işləmir də.

Cevahir sonradan xeyli dəyişiklik etdi. Dizayna olmasa da, asortimentinə əl gəzdirdi. Mənfi cəhətləri yanında gözdən itən müsbət cəhətlərini önə çıxarmağa çalışır. Amma saat hələ də işləmir.

Deməyim odur ki, bəlkə də belə böyük danışmasaydılar “expectation-perception gap” kimi marketinqdə açar məqamlardan birinə çevrilən bir problemlə üzləşməyəcəydilər.

Bu da ALTIN ÇOCUK

Bu mənada böyük danışıb ona layiqli cavabı verə bilməyən iki örnək daha gətirərəkdən keçəcəm yorumlarıma. Təxminən iki ol olar Toyota Aurisin ortaya çıxışı. “Otomobil dünyasının Altın çocuğu” və o super reklamı görəndə Toyota super car buraxır deyə düşündüm. Həqiqətən də TVdə möhtəşəm bir şey göründü. Sonradan öyərəndə ki, Corollanın Hatchback`i bundan sonra Auris adlanacaq böyük məyusluq olmuşdu. Bir də Hyundai I30`nu bazara sürmədən əvvəl elə böyük böyük danışdı ki, dedim Koreyalılar önünə gələni əzib keçəcək. Amma o da olmadı. Üstəlik satışlar reklamların qarşılığında heç nə oldu. İndi də Azərbaycanda I30 reklamları əməlli yayınlanırmış amma deyəsən o xətaya yol vermədən.

O məyusluğu ardından I30 normal qaydalarla promouşn edilməyə başlanandan satışlar və yollarda görünmə məsələsində irəliləyiş hiss edilir. Əslində həm Auris, həm I30 “ciks” maşınlardı. Yaxşı da satış edə bilər. Amma reklamlar və PR`la istehlakçının gözləntisini yüksəldib onu təqdim edə bilməmək markanı aşındırır. Bilindiyi kimi, SERVQUAL modelindəki boşluqlardan biri də məhz budur. Təqdim olunanla xarici komunikasiya arasındakı fərq. Bu isə kritik məqamdı.

Yəni böyük danışıb diqqəti marka özürinə çəkmək və hamının bazara girişinizi gözləməsini təmin etmək satışlarda özünü mənfi cəhətdən də göstərə bilər. Marka nədisə odur. Şişirdib istehlakçının gözləntisini yüksəldib sonra qarşılaya bilməyərək zirvədən yerə çırpılmağın nə adı var?

Belə səhvlər bizdə də buraxılır. Amma yadıma düşmədi örnəyi. Yadınıza düşsə şərhə əlavə edin.

Sənin o gözlərin...

Aygün heyranı olduğum Lexusdan heyran heyran yazdı. Hələ bir bizdən sitat da gətirdi ki, bu yapon “gözəl”inin yeni modellərin görəndə lap varlı olmaq keçir adamın ürəyindən. Elə özü də Lexuscana qarşı biganə deyilmiş. Mən də dedim madam ki, Azərbaycanın marketinq bloqları olaraq maşınlara olan sevgimizi dilə gətirmişik mən də məsələyə bir münasibət bildirim...

Gözlər... Azərbaycan ədəbiyatının baş qəhrəmanı. Məhəbbətdən yazanların ən böyük ilham qaynağı və referansı. Qələmini oynadan istəklisinin gözlərindən sitat gətiribdi folkorumuzda. Bir cüt möcüzə haqda mahnılar, şerlər, əfsanələr yazılıb. Bəli sevgilinin gözləri dəyərli mövhumdur. Sənə olan sevgisi də oradan oxunur, sənin ona sevgini də onlar vasitəsilə görür vs. vi.

Çox da ədəbiyata dalmayaq. Alınmadığını da bilirəm. Alınsaydı ədib olardım da elə.

Haradan gəldik bu gözlərə? Sevgilimdən yazmayacam təbii ki. Bir dəqiqə... Əslində sevgilimdən yazacam. Amma bu ilk anda ağla gələn istiqamət deyil. Bəli yazının ortalarına sərpişdirilmiş şəkillərdən də gördüyünüz kimi sevgilim – maşınlardan danışacam. Onların gözlərindən – faralardan (poliqlot fənər desə də, mənə absurd gəldi bu), işıqlarından danışacam. Əsas odu ki, sizə aydındı nədən bəhs edəcəyim.

Faralar maşınların gözüdü. Cars animasiyasına baxanlar varmı bilmirəm. Oradakı baş qəhrəman Lightning McQueen yarış maşını olduğu üçün ancaq işıqlı yerlərdə gəzir, bu üzdən də faraya ehtiyac duymurdu. Amma “kişinin başına iş gələr” misalı bir dəfə “yaman yerdə axşamlayır”. O anda maşınların gözünün faraları olduğunu daha yaxşı anlayırıq.

Öncələri maşınlar üçün faralar sadəcə axşamlar yolu aydınlatma vasitəsi idi. İndi isə... Maşının bütöv imicinin ən önəmli daşıyıcılarından biridir. Hətta daha da artığıdır.

“Maşın ikinci arvad”dır sözünü eşitmiş olarsız. İnanın artıq bəzi kişilər üçün “arvad ikinci arvaddır”. Maşın isə həyatının eşqidir. Qadınlar kişiləri özünə müxtəlif şəkillərdə və məharətlərlə aşiq edirlər. Göz burada vacib kompanent olur. Bax elə maşınlar da (oxu: maşın istehsalçıları) hərgün bizi özünə bağlamaq üçün yeni fəndlər düşünür. Ona görə də əziz xanımlar gərək maşınlarla özləri arasında paralellər aparılanda inciməsin. Vallah mən də Audi R8 qədər gözəl olmaq istərdim :)

Audinin axırıncı tapıntısı ümumiyətlə adamı məhv edir. Faranın altındakı muncuq kimi düzülmüş “fara dənəcikləri”ni gözün altına çəkilmiş sürməyə bənzədirəm. Adamı bir könüldən min könülə Audi aşiqi edir. İndi Rüstəm deyəcək Hondaya xəyanət edirəm. Yox qardaş. Honda Civicin o pişik gözləri fenomendir. Ondan ümumiyətlə yoxdur.

Maşınların faraları həqiqətən önəmli bir imic müəyyən edici və əqabət platformuna dönübdü. Amerika və Avropa şirkətləri bu mənada Asiyalılara əməlli uduzur. Toyotadan Hondaya, Subarudan Mitsuya, Hyundaidən SsangYonga, Kiadan Protona Asiyalı markalar faralarını gözəlləşdirməyə davam edir. Avropa markaları isə daha çox arxa faralara diqqət yetirir. Citroenin C4, C5 və C6dakı özəl dizaynı xüsusidir. Renault da Lagunanın yenilənmiş versiyasında ən çox arxa faralarda dəyişiklik edib. Amma ispan Seatın bu sahədəki işini alqışlamaq lazımdır. Xüsusilə Leon...

Maşınlara göz vurmağı da öyrətsələr artıq kişiləri tamamilə ələ almış olacaqlar. Hətta mən deyim ki, ondan sonra maşın “Məcnunə”ləri belə əməlli artar. Göz süzdürən maşınlar da çıxar yəqin yaxında... İşimiz var da ...

Sənin o şüşə gözlərin,

Yanıdırb yaxar gözlərin!